Interview kinderopvang in Suriname

Gepubliceerd op 18 oktober 2021 om 17:29

Interview bij kinderdagverblijf Lucky Step in Suriname

Datum: 28 september

Op 28 september ben ik, Tamara, op bezoek geweest bij kinderdagverblijf Lucky Step in Suriname. De reden dat ik dit interview wilde doen is omdat ik graag het verschil wilde zien met de opvang zoals ik gewend ben in Nederland, zoals de groepsindelingen, de protocollen en hoe de werkdruk is in een ander land. Zelf ben ik al vaker in Suriname geweest en ze spreken daar ook Nederlands wat het interview makkelijk maakte. Thuis in Nederland heb ik contact gezocht met Fazia, de locatiemanager van het dagverblijf Lucky Step. Fazia was meteen enthousiast en nodigde mij uit voor het interview.

 

Het is een groot pand op de hoek van de straat (zie foto hieronder). Alles ziet er keurig uit vanaf de buitenkant. Er is een ruim open speelplein en een gedeelte omheind met hekken waarop een glijbaan, een klimrek en wat speelattributen te zien zijn. Het bedrijf bestaat inmiddels 8 jaar. Lucky Step begon eerst op een andere locatie waar maximaal 35 kinderen konden worden opgevangen. Daarna is het verhuisd en verdubbeld qua kindcapaciteit.

Achtergrond Fazia

Fazia heeft jaren in Nederland gewoond en gewerkt bij de Raad voor de Kinderbescherming en in verschillende kinderopvangcentra. Fazia weet hoe het beleid en de protocollen in elkaar steken in Nederland. Ze is zich bewust van de strikte regels die door de GGD in de gaten gehouden worden. Toen ze remigreerde naar Suriname was haar wens om een dagverblijf te starten, mét de regels vanuit Nederland. Haar beleid heeft ze vanuit Nederland meegenomen en hier geïmplementeerd maar al gauw kwam ze erachter dat dit niet strookte met de Surinaamse cultuur. De regels waren te strak en de Surinaamse werknemers konden hier niet mee werken. Door de jaren heen heeft ze haar protocollen dan ook aangepast naar de Surinaamse situatie. 

Groepsindeling

Lucky Step beschikt over drie groepen: een baby-, een dreumes- en een peutergroep. Totaal kunnen er hier maximaal 78 kinderen opgevangen worden. Momenteel zitten ze zo goed als vol. De opvang is open van maandag tot en met vrijdag van 7:00 tot 16:30 uur.

Op de groepen werken ze met Uk&Puk, ze heeft contact met Nederland voor dit educatieve programma. 

Helaas heb ik geen rondleiding kunnen krijgen i.v.m. Covid. Wel heb ik even snel een kijkje mogen nemen op de babygroep.

Scholing van de medewerkers

Fazia vertelt mij dat de medewerkers die van school komen beschikken over een certificaat; het is geen diploma te noemen. De medewerkers gaan 1 jaar naar school. Hierin leren zij de ontwikkelingen van het kind, spelaanbod en EHBO. Daarbij lopen ze 1 week stage en daarna zijn ze gecertificeerd om te werken in de opvang.

Verschil: in Nederland is de duur van een normale opleiding minimaal drie jaar waarvan 2,5 jaar stagelopen is. Er is in Nederland ook een versneld traject van 2 jaar mogelijk.

Ook in Suriname ervaart Fazia hoe lastig het is om goed personeel te vinden. Vaak ook omdat de meesten net van school komen en dan te weinig ervaring hebben in de opvang. Dat maakt dat de inwerkperiode voor nieuwe werknemers veel extra tijd vergt, omdat ze nog veel moeten leren na het behalen van hun certificaat. Vaak hebben de medewerkers dan ook nog niet geleerd hoe ze een luier moeten verschonen doordat zij met slechts 1 week stage onvoldoende ervaring hebben meegekregen.

Ook communicatie is een lastig onderdeel. De medewerkers zijn jong, onervaren en vinden het lastig om problemen uit te spreken. Communicatie is altijd lastig maar in de Surinaamse cultuur is het een gewoonte om onenigheden te vermijden en dan niet meer uit te spreken. Dat maakt dat er soms personeel niet meer naar werk wil komen omdat ze niet met die ene collega willen praten/werken.

Fazia steekt veel energie in haar medewerkers om hun de nodige ervaring mee te geven die zij geleerd heeft vanuit Nederland.

Vier keer per jaar is de opvang gesloten voor studiedagen. Fazia verzorgt dit zelf, zo geeft ze cursussen over communicatie, spel en voeding. Vergaderingen doen ze niet, elke ochtend start het personeel met een kwartier bij elkaar zijn. Dan bespreken ze de dag, de week en andere belangrijke zaken. 

 

Maandlasten 

In Suriname starten werknemers vroeg hun dag rond 7:00 uur en eindigen deze ook weer op tijd. Vaak komen de ouders hun kind al rond 15:00/16:00 uur alweer ophalen. De opvang is open van maandag tot vrijdag van 7:00 tot 16:30 uur.

In de opvang werken ze met een maandtarief en geen uurtarief zoals wij in Nederland gewend zijn. Ouders kunnen hun kind dan vijf dagen in de week brengen, hier wordt ook door alle ouders gebruik van gemaakt. De kinderen komen dan ook vrijwel allemaal vijf dagen per week, een enkeling komt drie dagen per week.

Het maandtarief is exclusief flesvoeding, luiers, doekjes, eten en drinken. Ouders krijgen geen toeslag van de overheid zoals dit in Nederland geregeld is.

Wanneer ouders het eigen eten en drinken meenemen van hun kind zullen zij aan het einde van de dag zien wat er gegeten/gedronken is door het kind. Ouders houden dit dus zelf bij. Baby's tot 1 jaar krijgen een schriftje waarin de maaltijden beschreven staan.

Verschil: In Nederland wordt er gerekend met uurtarieven. Vaak zit er in het uurtarief een hoop inbegrepen zoals voedingen, luiers en meer. 

 

Opvang controle

Ik vroeg Fazia of er ook controles zijn, zoals de GGD in Nederland. In Nederland komt de GGD komt vaak twee keer per jaar langs op een dagverblijf, 1x op afspraak en de andere keer zonder afspraak. Op die manier kunnen ze de huidige status checken van de kind-leidster ratio. Dit houdt in dat de leidsters nooit met te veel kinderen mag werken op een groep. Door de controles bij te houden weten wij in Nederland zeker dat de opvang onder streng toezicht is en dat jouw kind veilig is onder gebracht.

Fazia vertelde mij dat er twee jaar geleden een controle was. Ze moest alle documenten van het personeel en haar beleid en protocollen doorsturen. Het zijn geen controles zoals de GGD die doet in Nederland.

Verschil: In Suriname zijn de controles voor de kinderopvang zeer beperkt. Als ouder kies je voor een opvang die een goede mond-tot-mond reclame heeft.

 

Het was een heel fijn gesprek. Uiteindelijk werden er een paar baby's verdrietig, waardoor Fazia de groepen op ging en het gesprek moest beëindigen.

 


«